Sulu Papara

Sulu Papara, bayat ekmeğin nasıl bir şefkat sofrasına dönüştüğünün en sade, en sıcak örneğidir. Ramazan gecelerinde sahur vakti uykulu gözlerle hazırlanır, yumuşak dokusuyla mideyi yormaz; aksine, dinlendirir.

Tepsiye dizilen kuru ekmeklerin üzerine dökülen et ya da tavuk suyu, geçmişin bereket duası gibidir. Üzerine serpiştirilen peynir, yokluğun içindeki zarafettir. En son kızdırılan kırmızı biberli tereyağı döküldüğünde, sade bir malzemenin nasıl bir şölene dönüşebileceği bir kez daha kanıtlanır.

Bu yemek; kalabalık sofra kültürünü, elde olanla yetinmeyi ve lezzetin doğallıktan geldiğini hatırlatır. Bir zamanlar her evde mutlaka yapılan, ama artık unutulmaya yüz tutmuş bu sahur yemeği, mübadil mutfağının suskun ama derin sesidir.