Semizotlu Börek

Toprakla gelen bereketin kat kat lezzeti…

Bazı börekler vardır ki mevsimiyle gelir, zamanı geldi mi mutfağı da kalbi de yeşertir. Semizotlu börek, ilkbaharın bereketini kat kat yufkaların arasına saklayan bir sofralık sevinçtir.

Semizotu, baharın ilk sabahlarında tarladan değil, bahçenin köşesinden, evin önündeki taşların arasından sessizce çıkar. Elinde sepete değil, eteğine toplanır. Biraz soğan, biraz peynirle harmanlanır. Ve yufkanın arasına girmeden önce evin havasını değiştirir.

Bu börek, telaşsız bir sabahın, kalabalıksız bir öğlenin, misafirsiz ama sevinçli bir günün böreğidir çoğu zaman. Ama aynı zamanda beklenmedik misafire de yapılır; “evde ne varsa” derken aslında ne çok şey olduğunu hatırlatır.

Kat kat açılan hamurun arasına gizlenen bu sade ama güçlü ot, bir annenin yoktan var etme hünerini, bir ninenin toprağa olan şükrünü fısıldar. Kimi zaman peynirlidir, kimi zaman sadece otludur. Ama hep içten, hep samimi, hep doyurucudur.

Semizotlu börek, sofrada yer bulduğunda bilinir ki bu evde doğa sofraya davetlidir, mevsimler tabakta konuşur.