Türlü Kaburga

Türlü Kaburga, bir yaz öğleden sonrasının sessiz sabrıdır.
Bir annenin tencerede kat kat dizdiği sabır, geçmişin izini süren mutfakların sessiz dualarıdır bu yemek.
Her katında başka bir mevsim, başka bir anı saklıdır.

En alta kaburgalar yerleştirilir — boş gibi görünse de, kemik ve zar dokusundan gelen o derin lezzet, yemeğin kalbidir.
Üzerine halkalar halinde patlıcan, kabak, patates…
Ve en üste, sabırla soyulmuş domates, bütün halde birkaç diş sarımsak.
Hepsi yerini alınca, bir kaşık tereyağ, biraz tuz, bir tutam karabiber ve bir miktar suyla mühürlenir.
Sonra? Sessizlik. Ağır ateşte saatlerce pişer.

Bu yemek yalnızca bir türlü değildir.
Her katında evin dirliğini, mutfağın ciddiyetini, annenin ölçüsünü barındırır.
Bir tencere dolusu sabırdır.
Tabağa her konduğunda, sofrada bir sessizlik olur. Çünkü her kaşıkta çocukluk, yaz, anne eli vardır.

Türlü Kaburga…
Yalnızca karnı değil, kalbi de doyurur.