Varimenu

Varimeno, ismiyle bile kulağa Rumeli esintisi gibi gelen, şerbetle ıslanmış kadim bir hatıra…
O bir pasta değildir; kek hiç değildir. O, annelerin Pazar sabahı fırından taşan sabırlı sabahıdır.
İrmikle yoğurdun, yumurtayla zeytinyağının öyle güzel, öyle ustaca buluştuğu bir tatlıdır ki her dilimi bir parça geçmiş, bir parça ev, bir parça bayramdır.

Şerbetin içine damlatılan birkaç limon tanesi, çocukluk anılarına uzanan yollar gibidir:
O gün fırın karşısında beklemişsin, mutfağın içi şeker kokmuştur, tabaklara kesilen dilimlerin kenarları yavaşça şerbeti içmiştir.

Varimeno, düğünlerde değil, ama düğün havası taşıyan evlerde yapılır.
Komşuya bir tepsi gider, taziyeye bir tabak hazırlanır, askere gidenin arkasından dualarla sunulur.
Basit malzemelerle yapılır ama zaman, özen ve geçmişle pişer.

Bir lokması, annenin “dur bir çay koyayım” deyişi gibidir.
Hem tatlı hem davetkâr…
Hem tanıdık hem unutulmaz.