Asker Kurabiyesi

Vedanın hamurla yoğrulmuş, dualarla pişmiş hali…

Asker Kurabiyesi, sadece bir ikram değil; bir uğurlama, bir niyet, bir duadır. Askere giden genç için yapılan bu büyükçe kurabiyeler, geride kalanların sevgisini, dileğini ve gözyaşını taşır. Her biri özenle hazırlanır; çünkü bu kurabiyeler sıradan bir tatlı değil, birer veda sembolüdür.

Genellikle tek sayılı hazırlanır: 1, 3 ya da 7. Çünkü çift sayılar sonu simgelerken, tek sayılar sürenin, hayatın, dönüşün sembolüdür. Her kurabiye büyük olur; çünkü içine bolca hasret, umut ve inanç konur. Askere giden delikanlının arkasından verilen bu kurabiyeler, hem ona güç olsun diye hem de ardında kalanlara paylaşacak bir tat bıraksın diye yapılır.

Evde pişer bu kurabiyeler; ama fırın sadece kurabiyeyi değil, ana yüreğini de pişirir. Tüm mahallenin bildiği bir gelenektir bu. Kimisi giderken arabada ikram eder, kimisi komşulara dağıtır. Her lokmada “Allah kavuştursun” duası yankılanır.

Bu kurabiye sadece ağızda dağılmaz; bir neslin, bir geleneğin, bir bekleyişin simgesi olarak kalplerde de iz bırakır.